Inleiding

Realisme is een poging om de sociale werkelijkheid te beschrijven, zoveel mogelijk ontdaan van politieke, morele of ideologische opvattingen.

Zo’n beschrijving kan nooit volledig objectief of neutraal zijn. Het is onmogelijk om de samenleving van buitenaf te beschrijven, alsof de auteur geen deel uitmaakt van de samenleving; Een auteur zal altijd een bepaalde positie innemen en de zeer complexe werkelijkheid slechts zo nauwkeurig mogelijk benaderen.

Dit realistische manifest definieert de manier waarop onderzoek naar de sociale werkelijkheid moet worden uitgevoerd volgens de principes van de evolutiesysteemtheorie. Realistisch onderzoek is een voorwaarde om de sociale werkelijkheid – in literatuur, essays, sociale wetenschappen, de pers – op een realistische manier te beschrijven.

Evolutie is de ontwikkeling van een levend wezen, een levend systeem – in dit geval de samenleving als geheel.

Hieruit volgt dat onderzoek naar de oorsprong van sociale werkelijkheid het primaire object is. Aangezien evolutie geen doel heeft, is dit de meest neutrale theorie om te gebruiken.

Het doel van het beschrijven van de sociale werkelijkheid

Het beschrijven van de sociale werkelijkheid heeft op zichzelf een doel: een politiek doel. Als alles goed gaat en elke burger tevreden is met zijn leven en rol in de samenleving, heeft het weinig zin om de sociale werkelijkheid te onderzoeken en te beschrijven.

Wanneer externe of interne ontwikkelingen het soepele voortbestaan van het sociale leven bedreigen is een beschrijving noodzakelijk.

Iedere samenleving moet bestuurd worden, en dat betekent dat elke sociale orde een machtsstructuur is. Wanneer er ernstige problemen ontstaan, zullen degenen die aan de macht zijn meestal proberen een beschrijving te maken die bij hen past. Daarbij worden de problemen toegeschreven aan externe ontwikkelingen, of aan een speciale groep die tamelijk onbelangrijk is en weinig macht heeft. In westerse samenlevingen waren Joden lange tijd favoriet. Het lijkt er op dat ze worden vervangen door de ‘oude witte man’.

Effectieve oppositie is alleen mogelijk op basis van een eigen, realistische beschrijving van de problemen. Het produceren en verspreiden van zo’n beschrijving is de belangrijkste taak voor de oppositie.

Elke beschrijving van de sociale werkelijkheid die niet op een manier wordt gepubliceerd die enige impact op die sociale werkelijkheid heeft, is nutteloos. Daarom is het een primaire voorwaarde voor elke vorm van democratie dat er een autoriteit is die ervoor zorgt dat correcte publicatie mogelijk is voor elke beschrijving die bijdraagt aan de kennis van de sociale werkelijkheid. Of het nu kritiek is op machthebbers of oppositie.

Tegenwoordig lijkt X (voorheen Twitter) de beste garantie voor publicatie. Maar er zijn ernstige gebreken:

Het is gebaseerd op ‘clicks’ van het grote publiek en leunt op reclame, met als gevolg dat berichten die positieve gevoelens oproepen bij het publiek veel aandacht krijgen, en berichten gebaseerd op rationeel denken en kennis minder populair zijn. Daarom is het geen vervanging voor de media gericht op de intellectuelen die een belangrijk element van de machtsstructuur vormen.

Principes

Dit onderzoek moet worden uitgevoerd volgens de volgende principes:

1. Morele oordelen en idealen dienen vermeden te worden.
2. Slachtoffer/schuld en lineaire oorzaak/gevolg als verklaring worden vermeden.
3. Instituties zijn het uitgangspunt, niet de mens.
4. Inzicht in de condities waaronder kennis over de maatschappij tot stand komt.

De onderwerpen van realistisch onderzoek, gebaseerd op deze principes:

1. Westerse cultuur in ruime zin. Economisch en technisch gezien heeft de westerse cultuur de hele wereld bezet, inclusief China.
   Maar ideologische, morele (juridische) en culturele verschillen zijn wereldwijd nog steeds enorm, zelfs tussen landen in de westerse culturele sfeer. Realistisch onderzoek zou gericht moeten zijn op het kunnen voortbestaan van deze verschillen. Ze bieden belangrijke waarden voor een menselijk bestaan.

De westerse beschaving bevindt zich in een economische, morele en ideologische crisis. De heersende levensfilosofie heeft een sterk individualistisch en universalistisch standpunt. Dit universalisme botst met sociale beperkingen van biologische oorsprong die de mens beheersen, en kan niet functioneren als een verbindende factor tussen mensen.

2. De wereldwijde economische orde: multinationaal kapitalisme.
   Dit is het belangrijkste, meest bepalende wereldwijd opererend samenstel van instituties van de Westerse beschaving. Zij is de hoofdoorzaak van de crisis waarin het Westen zich sinds twintig jaar bevindt en die steeds ernstiger vormen aanneemt.
   De te verwerven kennis moet bijdragen aan de reorganisatie van die orde. Er is geen wereldwijde democratische macht die de burgers dient en een herordening op wereldschaal kan afdwingen. Realistische kennis is gericht op het mogelijk maken van verandering op Anglo-Europese schaal.
3. De manier waarop individuen worden opgenomen in de machtsnetwerken van de instituties en daar hun plaats toegewezen krijgen; de permanente en noodzakelijke ongelijkheden tussen individuen en tussen instituties die voortkomen uit die ordening.
   Ongelijkheden zijn fundamenteel voor elke levensvorm, inclusief menselijke samenlevingen. Het doel van het onderzoeken van deze ongelijkheden is niet om ze af te schaffen, maar om ze te optimaliseren voor alle betrokkenen.
4. De voorwaarden voor een onafhankelijk bestaan als staat.
   Voor het voortbestaan moet menselijke en culturele voortplanting binnen de staat doorgaan. Wanneer culturele verschillen binnen een staat groter worden, nemen de mogelijkheden voor vreedzaam samenleven binnen een staat of federatie af. Het behouden van grenzen met andere staten is essentieel.
5. Analyse van het functioneren van de instituties – democratie, rechtsstaat, onderwijs, gezondheidszorg, wetenschap, markt, bedrijven, media, leger, religies – die samen de westerse beschaving vormen. Inclusief hun (historische) interactie.
   De impliciete consensus onder burgers, noodzakelijk voor het functioneren van de instituties, wordt ondermijnd door de ideologische crisis, en daarmee het functioneren van de instituties zelf.
   Deze consensus – gebaseerd op gedeelde waarden – krijgt vorm in grondwet, verdragen en andere wetgeving, en de daarop gebaseerde instellingen. Aangezien die consensus aanzienlijk is afgenomen, functioneren de wetten en de daarop gebaseerde instellingen niet meer.
6. Dit betreft onder andere bevolkingsgroei en -achteruitgang, externe en interne migratie, bevolkingssamenstelling, gezondheidszorg, opvoeding, onderwijs en levensfilosofie.

Problemen die eerst moeten worden aangepakt

1. Vrijheid van mening is een integraal onderdeel van de democratie:
   Kritiek moet niet alleen geuit kunnen worden, maar moet vooral gehoord
2. Welke maatregelen moeten worden genomen tegen groepen of individuen – vooral burgers – die zich duidelijk buiten de gevestigde consensus voor sociale interactie positioneren en zo effectief de samenleving ondermijnen?
3. Hoe het (straf-)recht te hervormen tot zijn historische rol van bescherming van de samenleving tegen schade door het handelen van individuen of groepen. Het doel van gerechtigheid zou moeten zijn om gedrag te stoppen dat de samenleving schaadt. Rehabilitatie of straf zijn minder belangrijk. Het precies bepalen schuld is minder belangrijk.
4. De manier waarop de Europese samenleving is georganiseerd als een falende veelheid van samenwerkende maar vooral concurrerende instellingen, waaronder de Europese staten zelf.

De bovenstaande beschrijvingen zijn zo feitelijk mogelijk geformuleerd, zonder moreel oordeel. Kritiek op deze uitgangspunten moet ook aan deze normen voldoen.

Realisme is noodzakelijk om toekomstige ontwikkelingen te presenteren die gerealiseerd kunnen worden. Het is de enige manier om de meest wenselijke van die ontwikkelingen te vinden en te ondersteunen.

Of een ontwikkeling wenselijk is of niet, zou de enige handeling moeten zijn die gebaseerd is op morele oordelen.

5^e versie 260411
    gelijk gemaakt aan 1^e Engelse versie
4^e versie 260305
3^e versie 250828
2^e versie 231227
1^e versie 190507