Categorie archieven: Sociaal Humanisme
11c ▪ Marx’ economische analyse: Das Kapital
“Das Kapital” vormt de kern van de marxistische economische analyse. Zowel het boek met die titel als het begrip kapitaal zelf. Het is belangrijk goed voor ogen te houden dat Marx (terecht) kapitaal ziet als een sociale relatie: tussen de bezitters en beheerders van het kapitaal, de bourgeoisie, en de “bezitters” van de arbeidskracht, het proletariaat. Economische sociale relaties worden in algemene zin door Marx aangeduid met productieverhouding(en). Ik bespreek dit verder aan de hand van het 1e deel van Das Kapital.
[CLICK TO READ MORE]20 ▪ Naar een sociaal kapitalisme
“Naar een sociaal kapitalisme” betreft hoofdstuk 20 – Solide Economie, bladzijden 149-151. Lees het hele hoofdstuk in het boek Zolang de elite zich laat sturen door de wens van het permanent vermeerderen van de eigendom zullen de in hoofdstuk 030 De Economie geschetste problemen op blijven treden. De vraag is of die elite er van overtuigd kan worden of raken om met een ander, moreel aanvaardbaarder uitgangspunt te gaan heersen. Bij sommige leden zijn daarvoor aanknopingspunten te vinden. Zonder slag of stoot zal het echter niet lukken en enige wisseling van de wacht zal wel onvermijdelijk zijn. Een vernietiging of vervolging van de bourgeoisie zou niet nodig moeten zijn en is ook niet wenselijk. Helaas is dat niet uit te … [CLICK TO READ MORE]
04 ▪ De Sociale Humanist
Het sociale humanisme Het sociale humanisme staat diametraal tegenover het liberale humanisme. Het eindresultaat lijkt min of meer hetzelfde: unieke individuen, die over hun situatie kunnen nadenken en een vrije wil hebben om daarover besluiten te nemen. En die daarmee voor hun daden verantwoordelijk zijn. Maar de weg hier naartoe begint niet bij dat individu, maar bij de gemeenschap. Uitgangspunt van het sociale humanisme is dat individuen worden geproduceerd door de maatschappij. Een kolossale zeer complexe en bijzondere machine. Meer wetenschappelijk uitgedrukt: een samenstel van functionele maatschappelijke systemen; van meerdere in functioneel opzicht en in tijd en ruimte gescheiden opererende systemen. De wereld is geen homogeen cultureel systeem en bijgevolg kunnen en zullen de geproduceerde individuen fundamenteel verschillen. Vanaf de geboorte … [CLICK TO READ MORE]
03 ▪ De Mens
Het traditionele en moderne humanisme Humanisme is een vreemde aanduiding. Eigenlijk nietszeggend: mens‑zijn, of, iets uitgebreider, het geloof in het mens‑zijn. Iedereen is toch een mens? En je hoeft toch niet te geloven in wat zo overduidelijk het geval is. Dat levert toch niets op? We kunnen het mensendier onderscheiden van andere dieren, maar is dat voldoende voor een geloof? Er is dan nog niets gezegd over verschillende soorten mens‑zijn. De sociale en talige leefwijze van de mens kent fundamenteel uiteenlopende vormen en er kan daarom van één soort mens-zijn geen sprake zijn. Deïsten, zij die in god geloven, zijn ook mensen, en zouden langs die weg ook humanisten zijn. Humanisme gaat pas wat betekenen als we kijken hoe het … [CLICK TO READ MORE]
Inhoud
02 ▪ Geloof is geen jas
Nogmaals: onze westerse samenleving staat onder druk. Misschien nog geen zware druk, maar er wordt aan alle kanten aan onze status geknaagd. Van belangrijke groepen wordt de welvaart aangetast en er ontwikkelt zich meer geweld tegen het Westen en westerse waarden, waarbij via een toevloed van laagopgeleide migranten/vluchtelingen deze strijd geïmporteerd wordt. Het banken-kapitalisme is dol aan het draaien. Automatisering en export van arbeid holt onze economie uit, waarbij ook de middenklasse steeds harder getroffen wordt. De verzorgingsstaat bezwijkt onder het eigen gewicht. Het milieu oogt ook nog steeds niet fris. Waarom voelen velen zich zo machteloos tegenover deze ontwikkelingen? Uit het zich vooral in gemopper en kritiek? In de perifere landen van de EU, waar het individualisme minder dominant is, de situatie … [CLICK TO READ MORE]
00 ▪ overzicht
De wereld wordt geregeerd door en vanuit de belangen van een kosmopolitische elite. Zonder dat er een tegenkracht bestaat die vanuit de belangen van de overige wereldbevolking, de “99%”, tegenspel kan bieden. Een dergelijke wereld-tegenkracht kan niet bestaan gezien de diepe culturele kloven die de wereld doorsnijden. Zelfs in de EU, waar die kloven minimaal zijn, vindt deze elite geen georganiseerde tegenmacht tegenover zich. Het aan het liberale humanisme gekoppelde atomistische individualisme maakt dat men zich niet meer kan en wil organiseren: men ervaart zichzelf als een elementair deeltje, een atoom dat zich geheel op eigen kracht door de maatschappelijke ruimte beweegt tussen alle andere identieke deeltjes. Zou men die gelijkheidswaan loslaten, dan zou duidelijk worden dat de deeltjes krachten … [CLICK TO READ MORE]
21 ▪ De Collectieve Arbeids Organisatie (CAO)
De “nieuwe CAO” is een idee voor het grondig en op een wettelijke basis reorganiseren van de aanbodszijde van de arbeidsmarkt, waarbij de positie van de werknemer wordt versterkt en meer in evenwicht wordt gebracht met die van de werkgever. Dit idee is als alle andere in dit deel gepresenteerde oplossingen een langetermijnproject, waar de op de belangen van de werkenden georiënteerde organisaties, met name de vakbeweging, zich op zouden kunnen richten. Het is niet een voor één politieke partij bedoeld programmapunt, maar dient als gemeenschappelijk doel voor verschillende partijen en organisaties. Het kan stimuleren tot praktische samenwerking, een aanleiding voor een grotere mate van eenheid tussen de werkenden. Tevens is het een programmapunt dat Europees van schaal is en … [CLICK TO READ MORE]
25.2 ▪ De Radiant
Meningsvorming is de grondslag van besluitvorming. In hoofdstuk 16 Van Meningsuiting naar Commucratie is daar het nodige over gezegd dat hier kort wordt samengevat. Men dient informatie tot zich te nemen, en daar een mening over te vormen. In de eerste plaats besluiten of de weergave van feiten waar of onwaar (misschien beter: waarschijnlijk of onwaarschijnlijk) is en daarna of men een daaraan gekoppeld voorstel zinvol vindt of niet. Als die twee fasen positief doorlopen zijn (de feiten kloppen en het voorstel is zinvol) kan men dat voorstel steunen. Als Tweede Kamerlid door “voor” te stemmen en als gewone burger door te stemmen op een partij die het meest positief beoordeelde plan (verzameling van voorstellen) heeft. Dat is de theorie. … [CLICK TO READ MORE]
